Maandag 7 September
Lief dagboek,
Ik was vandaag kort in Duisberg, ik ging op bezoek bij wat kenissen. Ik paste even op de kleine terwijl het eten werd voorbereid. Ik pakte een krantje erbij en las dat Oprah in de steek gelaten werd. Woedend pakte ik mijn aansteker en wilde de krant afbranden. Weldra bedacht ik me dat Joram en vuur niet samengaan en ik hield me in. Ik had frisse lucht nodig en stormde zo snel de kamer uit dat ik mijn aansteker vergat.
Eenmaal terug in Nederland vroeg een klein jochie of ik hem kon helpen met de bus te reizen. Ik gaf de kleine een van mijn strippenkaarten. Dat brandje was dus een uitzondering, ik ben nog goed met kinderen.
Dinsdag 8 September
Lief dagboek,
Ik ben blij dat Oprah toch een vervanger heeft voor dr. Oz. Een Nederlandse nog wel! Afijn, ik zat vandaag in de bus, wat me weer een flinke duit koste. Het wordt me niet makkelijk gemaakt als reiziger. Het plezier van het reizen nam echter wel toe. Ik kreeg namelijk ruzie met twee ouders toen ik hun dochter in de billen kneep. Maar toen ik vertelde dat het hier slechts om een grapje ging, ben ik met ze aan de praat geraakt over de dure strippenkaarten.
Woensdag 9 September
Lief dagboek,
Ik heb de beste politicus van Nederland dan nu eindelijk toegevoegd op Facebook. Wel gek, hij heeft me nog steeds niet geaccepteerd. Hij is niet meer online gekomen sinds ik hem toegevoegd heb. Hij heeft het vast druk als beste politicus van Europa. Zelfs als je niet de populairste politicus van Amerika bent.
Donderdag 10 September
Lief dagboek,
Ik heb een oude hobby opgepakt en ben vanacht op zoek gegaan naar spoken met een vriendin. Halverwege moesten we naar een ander gebouw zien te komen. Ik vond het leuker om te springen in plaats van een van die planken te gebruiken. Gelukkig ben ik kampioen hoogspringen geweest op de middelbare school. Nadat ik gesprongen was nam ik een korte plaspauze. Mijn compagnon weegt 120 kilo dus ik neem aan dat ze terug naar huis is gegaan want ik heb haar niet terug gezien. Ik had wat tijd over nu de kut Rotterdamse gemeenteraadsleden godverdomme massaal niet meer willen dat ik hun fucking speeches schrijf, sukkels. Dus heb ik maar de cd die ik onlangs van een vriend uit Frankrijk kreeg online gezet zodat ik ze ook op school kan luisteren. Lekkere cd, jammer van de zang.
Vrijdag 11 September
Lief dagboek,
Ik heb een nieuwe reisgenoot, Winston. Ik kwam hem in Zuid-Afrika tegen terwijl ik met de auto langs de weg stond. Hij moest iets bezorgen dus ben ik snel met hem naar Durban gereden en het pakje afgeleverd. Terug in Amsterdam wilde ik even op een bankje zitten. Een rustgevende zoem klonk in mijn oren en Winston begon tevreden geplette frietjes van de grond te eten. Dat was het laatste wat ik zag voordat het zwart werd. Toen ik mijn ogen weer kon openen stonden er vier bejaarden mij heen, een van hen hield een bloedige wandelstok beet. Zij vertelden dat ik op hun ‘turf’ was en of ik hun graffiti niet gezien had. Voordat Winston overreden werd door een rollater dropen we af. Wat was er aan de hand, dit was ooit zo’n vriendelijke buurt.
Zaterdag 12 September
Lief dagboek,
Ik heb een huisje voor Winston, eindelijk. Ik kon in geen een winkel één duivenhok vinden. Daarom kocht ik bij de blokker maar een hamsterhotel, klinkt goed en is handig om mee te reizen. Iets duurders kan ik toch niet betalen, toen Willem de bak in vloog erfde ik zijn miljoenenschuld bij Borsato, maar ik heb nog geen cent gezien. Mijn vriend uit Joegoslavie, die voor me bij hem langs ging, zei dat ‘ie enorm in de knoop zat. Arme Marco, ik zal hem nog maar even ontzien. Ik weet na die fiasco bij France Telecom dat je je schuldenaren niet te veel onder druk moet zetten. Achja, zolang ik volgende week mijn reizen nog maar kan betalen.
