Mentor Maarten beoordeelt eerstejaars

De introductie voor studenten in Nijmegen zit er op, net zoals de meeste introductie weken in het land. Om een goed overzicht te krijgen van het nieuwe vlees in Nijmegen ben ik bereid geweest om mentor te worden van de Hogere Laboratorium Opleidingen. Mijn bevindingen zijn schokkend, mensen met een zwakke maag wordt geadviseerd niet verder te lezen. Een aantal gebeurtenissen op een rijtje. 

Door: Maarten Reijnders

Woensdag was het dan zover. De kindjes worden afgezet door hun ouders, of de stoere uitzondering komt zelf met de fiets. Met goede moed stap ik uit mijn slaapzak, waar ik precies drie uur in heb geslapen. De nacht ervoor hebben wij ons namelijk al tegoed gedaan aan barbecuevlees en bier, op de kosten van anderen natuurlijk. Rustig ga ik bij de rest van de papa’s en mama’s (mentoren) zitten. Precies zoals een after-morning sitdown hoort: het is doodstil, iedereen staart voor zich uit en geniet van het gratis ontbijt.

De nieuwe studenten zijn te enthousiast
Een half uur voor de planning komt het eerste kindje rammelend aan de hekken bedelen voor een plekje op het terrein. Een uitzondering denken wij. Na een kwartier staat het terrein echter vol, terwijl wij nog met een kater aan het ontbijten zijn. Ik heb er zelfs eentje betrapt die een beker met sap jat van ons ontbijt. De nieuwe studenten zijn te enthousiast. Een goede student hoort in ieder geval de indruk te wekken dat het hem (of haar…) niks kan boeien. Dat hij liever op een andere plek is, namelijk de kroeg.

De nieuwe studenten hebben schaamte
Gelijk na het kennismaken staan de stadspelletjes op het programma. Bij mijn spel horen de kersverse studenten hun broek uit te trekken als ze een goed resultaat willen behalen. Wij gaan in het park zitten, tegenover zo’n vijftig lekkere wijven die de introductie van HBO-Verpleegkunde aan het vieren zijn. Daar wil men vast wel de broek voor uit trekken, denken wij. Wat blijkt, bijna iedereen doet wel zijn broek uit, maar pas na een massaal protest en veel gemopper. En dan slechts tot op de knieën. Volgens betrouwbare bronnen wou zelfs geen vrouw haar kleren uitdoen bij het spel waar een zo lang mogelijke lijn van kleding gemaakt moest worden. Wat een preuts zooitje. 

De nieuwe studenten kunnen tegen alcohol
De eerste avond wordt er gezellig gedronken bij de blokhut. Traditioneel wordt er te veel gezopen en wordt de helft per brancard afgevoerd. Ik ga er maar eens goed voor zitten, en geef het goede voorbeeld aan mijn kindjes. Ik zuip veel bier. Later op de avond kom ik echter tot de conclusie dat er nog niemand heeft gekotst. Langzaam druipt het nuchtere volk af naar de tenten om te slapen (…). Terwijl ik nog met een paar anderen na zit te keuvelen over de avond, komt er ineens een dronkenlap terug uit zijn tent. Nauwelijks verstaanbaar maakt hij duidelijk dat hij zijn slaapplek kwijt is. Het schijnt dat hij over ieders luchtbed is gekropen op zoek naar de zijne. Ik krijg weer een beetje hoop. De volgende morgen vertrekt hij uit schaamte naar huis, mijn hoop vervaagt weer.

De nieuwe studenten gedragen zich als 15 jarigen breezers
De eerste avond uitgaan in Nijmegen. Het traditionele HAN-feest staat gepland. Nooit een ruk aan, dus ik ga ervanuit dat wij al na een uur de kroegen in de rest van Nijmegen onveilig gaan maken. We lopen naar binnen, hangen onze jassen op en lopen de eerste beste zaal binnen. Ja hoor, kut muziek en kut volk. Yes, denk ik bij mezelf. De kersverse eerstejaars kunnen dit onmogelijk leuk vinden, we zijn hier zo weer weg. Maar nee, bijna heel mijn groep besluit om er tot sluitingstijd te blijven, ze vonden Dio blijkbaar geweldig. Gelukkig is er eentje die liever naar een rockcafé wil. Samen met een oude bekende, onderweg opgepikt, hebben we de tijd van ons leven (nouja… in ieder geval de afgelopen 2 dagen). De rest is na het HAN-feest naar de plaatselijke keten breezer cafés gegaan.

De volgende dag stond een feest in rockcafé Dollars gepland. Driekwart was al weg voordat de band begon met optreden. Gelukkig heb ik in mijn eentje de avond gered door de resterende introductie kindjes te entertainen met veel van mijn bekende acts, en een nieuwe act genaamd “Check-mij-stoer-water-atten”. Ik had namelijk een verantwoordelijke functie en mocht niet dronken worden, ofzo.

Conclusie
De oogst van vorig jaar was vele malen beter. De huidige tweedejaars zijn nog steeds regelmatig in de goede cafés te ontdekken en blinkt uit door goed studentengedrag. Voor mensen die er over denken om een avondje in Nijmegen te gaan stappen heb ik het volgende advies: kom gerust langs, maar kom met een open mind. Het kan zijn dat je je ergert aan breezergedrag. Vermijd straten waar politie toezicht houd, deze staan bekend om een alsmaar dichtere populatie van breezervolk.

Beoordeling nieuwe studenten: 4/10

 


Zo werd Maarten zelf in Nijmegen geintroduceerd. Gelukkig kent hij geen schaamte.

Geef een reactie

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log Out / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log Out / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log Out / Bijwerken )

Verbinden met %s