De Derde Kamer: koste wat kost

SP’er Maarten Reijnders en rasliberaal Wouter van Loon vechten elke week één van hun vele (ideologische) meningsverschillen uit op De Mop. Deze week: De kosten van een allochtoon moeten bekend worden!

 

Maarten
Wilders wil dat de kosten van een allochtoon bekend wordt. De regering weigert hier dit openbaar te maken, en de SP is hier dan weer fel tegen. Als een kamerlid om cijfers vraagt, móet de regering er aan mee werken. Ik ben eigenlijk ook wel benieuwd.

Hoeveel kost een allochtoon? Kost een ras Marokkaan meer dan een Turks-Surinaamse mix? Wat als ik ze per tientallen koop, krijg ik dan korting?

Vragen vragen vragen… En de regering wil ze godverdomme niet beantwoorden! Wat maakt het uit of het immoreel is? We zijn toch al zo ver in de Wilders hype, dit kan er nog wel bij. Kan Wilders mooi pleiten voor een allochtonen budget. Een half miljard, elke euro er bovenop is pech hebben voor die vluchteling uit Somalië die net te laat solliciteert. Volgend jaar weer een kans! 

O wacht, ik ben het helemaal niet eens met de stelling. Ben ik het nou oneens met de partij waar ik lid van ben? Jazeker, en niet zo’n beetje ook.

Buiten dat het immoreel is om de kosten van een allochtoon op te vragen (voor welk doel?), is het nog maar de vraag wat een allochtoon is. Heb je een opa die marokkaan is? Allochtoon! Een criminele, in Nederland geboren, Marokkaan wil Wilders natuurlijk wel meerekenen. Maar een hoogopgeleide? Tja, Wilders kennende… Daar kijkt hij vast wel even overheen.

Wat ik graag wil weten, is wat de gemiddelde Wilders stemmer kost. Als ik weer eens de Tokkies op tv zie, of de gemiddelde die-hard Frans Bauer fan, dan denk ik dat we beter van ze af kunnen. Bespaart een hoop geld in deze crisis tijd.

 

Wouter

Ach, ik zal het maar gewoon zeggen, Maarten: ik weet niet wat ik met dit stukkie van je moet. Kopen? Rassen? Je slaat wat ver door in je ironie, dit kan ik natuurlijk niet serieus nemen. En ach, ik ben liberaal – en dus absoluut geen Wilders-fan -, maar je trekt wel erg voorbarige conclusies over zijn opvattingen. Ook ironisch, waarschijnlijk. De definitie is het probleem niet, die hoeft alleen maar even worden vastgesteld door (onafhankelijke) onderzoekers.

 

Je kunt je bovenstaande stuk beter vervangen voor de volgende twee woorden: immoreel en waarom (zou je willen weten wat een allochtoon kost)? Waarom is het immoreel om te willen weten wat een allochtoon kost? Is het ook immoreel om te willen weten wat een bejaarde, een student, een kleuter, een werkloze kost? Volgens minister Van der Laan is het ‘niet interessant’ om te weten wat individuen kosten. Lachwekkend, vindt ook Leon de Winter. Ik kan het niet beter verwoorden dan hij: “Want als het niet goed is om van individuele mensen te weten wat ze kosten, dan is het ook niet goed om van individuele mensen te weten wat ze verdienen – dit verplichten de logica en de redelijkheid ons. (…) Maar nee, de inspecteur heeft, sinds ik belastingaanslagen krijg, op geen enkele andere manier mijn waarde bepaald dan in keiharde pecunia – terwijl mij nu wordt verteld dat de waarde van mijn bestaan absoluut niet langs de meetlat van de euro mag worden vastgesteld! (…) Ik wil dat wat voor Achmed geldt, ook voor mij geldt. Ik wil dat Integratieminister Van der Laan, en met hem Wouter Bos, verklaart:  ‘De aanwezigheid van Leon de Winter laat zich niet reduceren tot een simpele optel- en aftreksom langs de meetlat van de euro.’ Zo is het net. Mag ik mijn centen terug?”

Lief dagboek…

Razende reporter Joram van Schaik staat bij elke gebeurtenis met zijn pen en papier in de aanslag aan de zijlijn. Waar nieuws is, is Joram. Wat in de krant staat, is echter maar de helft van wat hij weet. De meest onthutsende wendingen en onthullende gebeurtenissen verdwijnen in zijn dagboek. Een exclusief kijkje in het geheime dagboek van deze sterverslaggever.

 

Door: Joram van Schaik

 

Zondag 6 September

Lief dagboek,

 

Ik ben vandaag in Los Angeles, ik doe mee aan een helitour. Prachtig, de beelden zet ik vandaag nog op internet. Mijn vrienden zullen wel moeten lachen om die mensen die boos werden dat ik ze filmde. Maar dan moet je ook maar niet in L.A. wonen.

Ik heb ook weer een mailtje gehad van de beste politicus van Nederland, een vriend van hem is boos op me. Ik plaagde hem vaak omdat hij een bomenknuffelaar is.  Ik hoopte hem in onze bar tegen te komen om mijn excuses aan te bieden. Hij was er niet, een kennis van me had hem ook al niet op het werk gezien vandaag. Zou hij nog boos zijn vanwege die ene keer dat ik hem die petitie liet ondertekenen waarvan ik zei dat het een handtekeningen actie voor Amnesty International was?

Maandag 7 September
Lief dagboek,

Ik was vandaag kort in Duisberg, ik ging op bezoek bij wat kenissen. Ik paste even op de kleine terwijl het eten werd voorbereid. Ik pakte een krantje erbij en las dat Oprah in de steek gelaten werd. Woedend pakte ik mijn aansteker en wilde de krant afbranden. Weldra bedacht ik me dat Joram en vuur niet samengaan en ik hield me in. Ik had frisse lucht nodig en stormde zo snel de kamer uit dat ik mijn aansteker vergat.
Eenmaal terug in Nederland vroeg een klein jochie of ik hem kon helpen met de bus te reizen. Ik gaf de kleine een van mijn strippenkaarten. Dat brandje was dus een uitzondering, ik ben nog goed met kinderen.

Dinsdag 8 September
Lief dagboek,
Ik ben blij dat Oprah toch een vervanger heeft voor dr. Oz. Een Nederlandse nog wel! Afijn, ik zat vandaag in de bus, wat me weer een flinke duit koste. Het wordt me niet makkelijk gemaakt als reiziger. Het plezier van het reizen nam echter wel toe. Ik kreeg namelijk ruzie met twee ouders toen ik hun dochter in de billen kneep. Maar toen ik vertelde dat het hier slechts om een grapje ging, ben ik met ze aan de praat geraakt over de dure strippenkaarten.

Woensdag 9 September
Lief dagboek,

Ik heb de beste politicus van Nederland dan nu eindelijk toegevoegd op Facebook. Wel gek, hij heeft me nog steeds niet geaccepteerd. Hij is niet meer online gekomen sinds ik hem toegevoegd heb. Hij heeft het vast druk als beste politicus van Europa. Zelfs als je niet de populairste politicus van Amerika bent.

Donderdag 10 September
Lief dagboek,

Ik heb een oude hobby opgepakt en ben vanacht op zoek gegaan naar spoken met een vriendin. Halverwege moesten we naar een ander gebouw zien te komen. Ik vond het leuker om te springen in plaats van een van die planken te gebruiken. Gelukkig ben ik kampioen hoogspringen geweest op de middelbare school. Nadat ik gesprongen was nam ik een korte plaspauze. Mijn compagnon weegt 120 kilo dus ik neem aan dat ze terug naar huis is gegaan want ik heb haar niet terug gezien. Ik had wat tijd over nu de kut Rotterdamse gemeenteraadsleden godverdomme massaal niet meer willen dat ik hun fucking speeches schrijf, sukkels. Dus heb ik maar de cd die ik onlangs van een vriend uit Frankrijk kreeg online gezet zodat ik ze ook op school kan luisteren. Lekkere cd, jammer van de zang.

Vrijdag 11 September
Lief dagboek,

Ik heb een nieuwe reisgenoot, Winston. Ik kwam hem in Zuid-Afrika tegen terwijl ik met de auto langs de weg stond. Hij moest iets bezorgen dus ben ik snel met hem naar Durban gereden en het pakje afgeleverd. Terug in Amsterdam wilde ik even op een bankje zitten. Een rustgevende zoem klonk in mijn oren en Winston begon tevreden geplette frietjes van de grond te eten. Dat was het laatste wat ik zag voordat het zwart werd. Toen ik mijn ogen weer kon openen stonden er vier bejaarden mij heen, een van hen hield een bloedige wandelstok beet. Zij vertelden dat ik op hun ‘turf’ was en of ik hun graffiti niet gezien had. Voordat Winston overreden werd door een rollater dropen we af. Wat was er aan de hand, dit was ooit zo’n vriendelijke buurt.

Zaterdag 12 September
Lief dagboek,

Ik heb een huisje voor Winston, eindelijk. Ik kon in geen een winkel één duivenhok vinden. Daarom kocht ik bij de blokker maar een hamsterhotel, klinkt goed en is handig om mee te reizen. Iets duurders kan ik toch niet betalen, toen Willem de bak in vloog erfde ik zijn miljoenenschuld bij Borsato, maar ik heb nog geen cent gezien. Mijn vriend uit Joegoslavie, die voor me bij hem langs ging, zei dat ‘ie enorm in de knoop zat. Arme Marco, ik zal hem nog maar even ontzien. Ik weet na die fiasco bij France Telecom dat je je schuldenaren niet te veel onder druk moet zetten. Achja, zolang ik volgende week mijn reizen nog maar kan betalen.

De Derde Kamer: Wat de SP wil, wil Nederland (?)

SP’er Maarten Reijnders en rasliberaal Wouter van Loon vechten elke week één van hun vele (ideologische) meningsverschillen uit op De Mop. Deze week: leugens van de SP.  

Wouter:
Sorry, Maarten. Ik kon mijn lach niet inhouden. Wat ben je toch verschrikkelijk naïef en voorspelbaar.

Twee weken geleden hadden we het over ‘linkse’ propaganda. Ik gaf ‘links’ een compliment voor hun originaliteit en sloot af met de conclusie dat ‘links’ en ‘rechts’ eigenlijk niet meer bestaan, maar dat dit beeld door verschillende partijen met grote belangen in stand wordt gehouden.

‘Het valt wel mee’ 
Je deed wat ik vreesde. Je beaamde het niet, schaamde je niet voor de huidige politiek. Je zei niet: “Het klopt, schandalig dat feiten worden verdraaid, dat kiezers worden bedrogen. Maar dat wil niet zeggen dat ik mijn standpunten moet aanpassen.” Nee, je verdedigde de gevestigde orde, impliciet zei je: “Het valt allemaal wel mee.” En als je dat niet kon ontkennen? Ach, “ik durf te wedden dat als ik mijn oude maatschappijleerboek nog had, ik zo een staaltje rechtse propaganda gevonden zou hebben.” Met voorbeelden kwam je jammer genoeg niet. Ik wacht in spanning af, want een maatschappijleerboek op de kop tikken, moet niet zo moeilijk zijn.

Je betoog sloeg kant nog wal. Ik hoop dat je over wat feiten heen hebt gelezen en je misschien wat meer uitleg nodig hebt. Die krijg je de komende weken in een serie. Ik zal afsluiten met een uiteenzetting waarom Wilders ‘links’ is. Nee, beter gezegd: waarom ook Wilders ‘links’ genoemd kan worden. Want niemand is namelijk links (noch rechts), dat bestaat namelijk niet meer.

Propaganda van de SP
We beginnen bij het begin, namelijk met SP-propaganda tijdens de afgelopen Europese verkiezingen. Want ook jij trapte er met open ogen en beide benen in. “Onderzoek heeft uitgewezen dat Nederland inderdaad minder Brussel wil op sociaal beleid”, zei je, en je linkte notabene naar een SP-site als externe bron. Maar dat ‘op sociaal beleid’ hoort niet bij de slogan. En tuurlijk gaat de lijsttrekker van de SP zeggen dat Nederland denkt wat de SP denkt. Hij zou nooit zeggen: “Ach, wij hebben eigenlijk geen schijn van kans om de verkiezingen te winnen. Niemand denkt wat wij denken.” Nee, hij was (net als alle politici) Oost-Indisch doof en hoorde alleen wat hij wilde horen. Met een zorgvuldige selectie van de conclusie van het onderzoek wist hij te vertellen dat Nederland wil wat de SP wil. Anders dan andere politici maakte hij er zijn campagneslogan van: “Nederland wil minder Brussel”. Andere partijen lieten dat gelukkig. Zij waren niet geïnteresseerd in wat Nederland zou willen, enkel in wat hun eigen partij wil. Zoals het hoort.

Wat staat er in het echte onderzoek?
De SP verdraait dus feiten. Want laten we eens een kijkje nemen in het echte onderzoek, zonder de ruis van een SP’er met mediatraining en belangen. De kreet “Nederland wil minder Brussel” komt namelijk helemaal niet uit het onderzoek. De conclusie luidt namelijk heel anders: meer Nederlanders zien de voordelen van Europese samenwerking in. Nederland wil niet minder samenwerken. Het punt is: het vertrouwen in de Europese ambtenaren ligt laag en ‘men’ wil een samenwerking op een ándere manier. Niet minder Brussel dus, maar een ánder Brussel. Méér op veiligheid, klimaat en financieel beleid, zolang het beleid maar niet de ‘Nederlandse identiteit’ (wat is dat?) aantast. (De meerderheid van) Nederland vindt het zelfs belangrijk dat Europa een blok vormt tegen de Verenigde Staten en China. Nogmaals: niet mínder Europa, maar een ánder Europa.

61,6 procent?
En dan die 61,6 procent op de posters van de SP, te zien op de afbeelding hieronder. Die hadden niks met het onderzoek te maken waar de slogan op gebasseerd zou moeten zijn. Nee, dat was het percentage nee-stemmers bij het referendum voor de Europese Grondwet. Nederland wilde toen geen Europese grondwet. Jan en consorten wisten gelukkig wat iedereen niet wist: Nederland had hier Europa ook weggestemd. Toch…?

Verdraaide feiten, zeggen dat jij precies wil wat het volk wil, onderzoeken naar je hand zetten, verkeerde argumenten aandragen, je campagneslogan erop baseren… Het heeft minimaal veel van propaganda weg. En het zal niet de eerste keer zijn. Maar jij als SP-lid (en dus geïndoctrineerd door verdraaide feiten en partijpropaganda) zal dat wel ontkennen. Of je wijst naar andere partijen. “Maar zij…” Ik hoop dat je deze keer van die argumenten af kunt blijven. Dan krijgen we misschien eens een serieuze discussie.

Over twee weken: Greenpeace en Goliath
Maarten:
Tja, Wouter. Waar moet ik beginnen? 

Laat ik eerst maar even snel kwijt zijn dat als links zou gaan zeiken op rechtse propaganda in een maatschappijleer boek, ik ook hun argumenten klakkeloos zou overnemen. Ondanks mijn sarcasme van net moet ik toegeven dat links dit ook zou doen, zou het niet rechts zijn dat het eerst gebruikte en daardoor uit de mode is. Om nou een maatschappijleer boek op de kop te tikken om jouw ongelijk te bewijzen en landelijke bekendheid te verwerven gaat mij iets te ver. Ik heb mijn oude schoolboeken namelijk ritueel verbrand, en ga dus echt geen rooie cent uitgeven en middelbare school ‘nostalgie’ die ik niet wil.

De SP had als slogan dat Nederland minder Brussel wil. Dit klopt, op sociaal gebied. Dat jij even vakkundig een paar regels tijdens het lezen overslaat, waar jij mij en ‘links’ van beschuldigt, vergeet je maar even.

Overigens waren er vlak na de Europese verkiezingen ook boze stemmen die beweerden dat het SP onderzoek alleen gebaseerd was op 65 plussers. Dat was ook toevallig 61.6%. Tja, men vergeet hun verhalen soms op elkaar af te stemmen als men propaganda voert.

Laat ik even lui zijn en gewoon twee quotes neerzetten om jouw ‘argumenten’ te verpulveren. Kan ik tenminste rusten van mijn zware dag. Ik kan niet wachten tot jouw volgende betoog, *gaap*.

SP bron die ik de vorige keer heb gebruikt en die jij vakkundig verkeerd leest:

“De resultaten van het 21 minuten onderzoek laten zien dat de gevestigde partijen met hun eurofiele koers hun achterban niet vertegenwoordigen. “Nederland wil duidelijk minder Brussel”, aldus Dennis de Jong. 21minuten.nl kwam vandaag met de resultaten van een grootschalig onderzoek onder 60.000 Nederlanders. Nederlanders willen Europese samenwerking op financieel, economisch en klimaatbeleid, maar niet zoals de EU dat nu doet. Zo willen ze geen brede Europese ambities, geen Europese minister van Buitenlandse Zaken, geen Europese Grondwet en geen uitbreiding van de macht van Brussel. De Jong: “Nederlanders steunen massaal de Europese koers van de SP; wel samenwerking maar geen brede Europese ambities.” “

21 minuten bron die jij verkeerd leest en aandraagt als argument (waar is het gedeelte dat de SP ongelijk bewijst in het feit dat de Nederlander minder sociale wetgeving vanuit Brussel wil?):

“De Nederlander wil een sterk Europa dat zich op financieel, economisch en klimaatbeleid laat gelden

De voornaamste voordelen van Europa zijn het vormen van economisch en politiek tegenwicht in de wereld en het verschaffen van stabiliteit en veiligheid. Europa moet financieel toezicht, klimaatbeleid en economisch beleid regelen.“

‘Leugens van de SP’

Lief dagboek

Razende reporter Joram van Schaik staat bij elke gebeurtenis met zijn pen en papier in de aanslag aan de zijlijn. Waar nieuws is, is Joram. Wat in de krant staat, is echter maar de helft van wat hij weet. De meest onthutsende wendingen en onthullende gebeurtenissen verdwijnen in zijn dagboek. Een exclusief kijkje in het geheime dagboek van deze sterverslaggever.

 

Door: Joram van Schaik

 

Zondag 30 Augustus

Lief dagboek,

Ik logeer bij mijn vriendin Nathalie, ze is vanavond op tv om te dansen. Ik ben echt trots op haar. Wel jammer dat ik haar avond moest verzieken: haar hond had tegen haar voordeur aangeplast, dus ik belde haar op en vertelde wat er was gebeurd. “Wat een teef! Ik krijg hond nog wel vanavond!” antwoorde ze. Een beetje raar om zo tegen een hond te doen, maar ja, het zijn mijn zaken niet. Helaas heb ik de uitzending gemist omdat ik naar Amerika moest. Het was daar snikheet, nog heter dan de dag dat ik mijn vergrootglas verloor in Los Angeles National Forest. Daarop besloot ik gewoon mijn trui uit te doen. Enkele vrouwen langs de weg die een afbeelding van een alien aanbaden, keken me nijdig aan. Geprovoceerd begon ik ze belachelijk te maken en ze uit te dagen om ook topless te gaan. Hierop trokken ze hun topjes uit en begonnen te rennen. Angstig vluchte ik totdat ik doorhad dat ze niet op mij af renden maar naar het centrum van Venice.

Maandag 31 Augustus

Lief dagboek,

 

Terug in Nederland, ik logeer bij een goede vriend van me. Hij werkt op de ICT voor verschillende universiteiten. We gingen altijd samen feesten met Callie, zij betaalde altijd alles. Dat waren nog eens wilde tijden. Helaas ben ik niet plezant met veel bier op. En na mijn opmerkingen over haar te kleine borsten heb ik haar nog maar één keer gezien. Ze was toen vast zat, want er stak een opgerold briefje van tien in haar neus en keek ze naar zichzelf in een klein spiegeltje op tafel. We gingen weer samen uit en werden de volgende dag pas ‘s middags wakker. Ineens begon ze zenuwachtig te schreeuwen dat ze iets af had moeten hebben. “Ach”, zei ik, “verzin gewoon iets over een storing.”

 

Dinsdag 1 September

Lief dagboek,

 

Ik heb een netlog profiel voor mijn vriendin Liesbeth aangemaakt. Ik ben zelf al jaren lid van netlog en vond het tijd dat zij er ook een kreeg. Ze is juf en ik weet dat al die kinderen tegenwoordig ook netlog hebben. Wie heeft er nou geen netlog tegenwoordig, toch? Maar goed, ik zit nu op mijn nieuwe kamer. Ik heb geen last van de buren, want ik woon naast de Rabobank, ideaal. Mijn kamergenoot gaat de boel gelukkig een beetje opknappen. Hij heeft al boormachines, sloophamers en steunpalen ingeslagen. Ik zit niet echt op de herrie te wachten, maar het is familie van een oud huisgenoot van me in Duitsland dus ik kijk het nog maar even aan.

Woensdag 2 September

Lief dagboek,

 

Vandaag weer gemaild door de beste politicus van Nederland. Hij zit niet lekker in zijn vel, zijn populariteit is niet was het geweest is. Hij vroeg me of ik een tip had om de harten van de bevolking terug te winnen, progressief te lijken en niet over de economie te hoeven beginnen. Ik wist het wel, gewoon die linkse bomenknuffelende mietjes prijzen. Dus ik antwoordde “Just praise the goatfuckers”. Hij antwoorde enthiousast dat hij dat vandaag nog zou doen.

Ik kreeg ook een mailtje van mijn vriend in de ICT. Hij krijgt door ons uitstapje maandag ook zijn beveiligingsproject op de hogeschool in Utrecht niet af. Ik heb hem gerust kunnen stellen, daar komt toch nooit iemand achter. Zolang hij maar niet die Amsterdamse univerisiteit’s lokalenindeling inlevert die ik met mijn zatte kop heb aangepast.

 

Donderdag 3 September

Lief dagboek,

 

Vandaag blijkt dat mijn vriend in de ICT ook vergeten is om het mailprogamma van de universiteit in Wageningen te reparen. Ik heb begrepen dat dat maandag af had moeten zijn omdat ze een belangrijk mailtje naar de politie moesten sturen.
Lijkt me echt vreselijk om geen mail te kunnen sturen terwijl je ergens mee zit. Zo stuur ik regelmatig mails naar Peter, een maatje die bij de tv werkt. Ik was de nieuwe muziek van Jan Smit zat. Doe mij de oude, vertrouwde Jantje Smit maar. Dus ik mailde Peter: gelukkig zal Liza Plat van een Jantje Smit bevallen en die zal wel die onschuldige muziek als zijn vader in zijn peuterjaren maken. Hij antwoorde dat dat fantastisch nieuws was.
 

Vrijdag 4 September
Lief dagboek,

 

Ik ben flink over de zeik. Ik was op bezoek bij mijn vrieden bij de voormalige Nomads. Ze hebben het erg moeilijk, toen ik er in 2004 was om een ruzie op te lossen begonnen de problemen. Ze werden onterecht opgepakt door justitie, net als ik met mijn vrienden laatst in Amsterdam, waar we ook nooit een vergoeding voor terug hebben gezien. En nu is hun club nog eens opgeheven ook. Maar goed, daar gaat het niet om. Ik nam ze mee op een motortoer om ze op te vrolijken in een mooi natuurgebied. Overigens hetzelfde gebied als waar ik jaren terug wat wilde zwijnen los gelaten heb, gewoon, om de boel wat op te vrolijken. Weldra zagen we mannen met geweren. Mijn mede motorrijders zijn vredelievend en hekelen wapens. Dus weldra trokken ze hun pistolen, die ze uit noodzaak dragen om zich tegen de politie te beschermen, en beschoten de gewapende mannen. Het waren de ergste soort sadisten, ze probeerden zelfs mijn zwijnen te vermoorden.

 

Zaterdag 5 September

 

Mijn vriend bij de ICT loopt ver achter met zijn werkzaamheden door ons uistapje maandag. Hij zei dat hij nu zo druk bezig was om de lokalenindeling in Amsterdam te maken dat hij geen tijd heeft gehad om het brandveiligheidssysteem te updaten op de universiteit te Utrecht. Daar voel ik me wel schuldig over, maar goed, hoe vaak breekt er nou echt brand uit? Alfijn, ik ben terug in Amerika. Nog steeds snikheet, ondanks dat ik na zondag met ontbloot bovenlijf loop. Ik besloot daarom alles uit te trekken. Al gauw kwam ik een groep mannen tegen die een poster van Star Wars aanbeden. Ze keken me net aan als die vrouwen zondag, daarop besloot ik ze ook belachelijk te maken. Ze hadden vast te kleine ‘gevallen’ hadden om naakt te lopen. Hierop werden ze woest en hun leider trok al zijn kleren uit. Ze begonnen schreeuwend te rennen. Ik wilde weer vluchten maar ik zag dat ze een drankwinkel inrenden. Misschien moet ik toch maar mijn kleren aanhouden om de volgende week te halen. Maar omdat ik toch naakt was, besloot ik gauw een plasje te plegen tegen de dichtsbijzijnde auto. Dat was wel een opluchting na een zware week.

Beschonken toestanden

Format ‘Beschonken Toestanden’

Bier, whiskey of een glaasje water: het maakt niet uit. Na een avond in de kroeg lijkt de wereld er heel anders uit te zien. Elke week geeft een redacteur van De Mop een visie over het onderwerp dat een week daarvoor is vastgesteld in ‘beschonken toestand’; typefouten inbegrepen!

Door: Maarten Reijnders

Onderwerp: Volkskrant lezers

Hallo geachte volkskrant lezer,

Ik richt mij tot U. Mij is gevraagd om een in half dronken toestand een artikel te schrijven over de lezers van de volkskrant, waarin mijn mening sterk naar voren komt. Ik zal U zeggen wat ik van U vind.

Ik vind U een schande. De volkskrant word gelezen door mensen die zich ‘links’ noemen, niks mis mee. De meerderheid van U is echter lui links, en voor hetzelfde geld stemt U op Geertje Wilders. Of u bent een van die rijke stinkerds die zich schuldig voelt als u niet op links stemt natuurlijk.

Zal ik U eens wat zeggen, ik ben waarschijnlijk linkser dan 98% van degenen die dit leest, en dat zijn er veel vertrouw mij maar. Toch vind ik de Volkskrant een zaadkrant. Er valt geen ruk interessants in te vinden. Een oude aanslag op de Koningin word weer opgerakeld, alsof er geen belangrijkere dingen aan het hoofd zijn dan een paar doden herdenken. Karst was gestoord, maar zo ben ik. En daar hoor je (bijna) niemand over praten.

U als Telegraaf lezer vind het interessant om artikelen te lezen genaamd “Toch geen optelsom migratiekosten” en “Weer fouten in Puttense Moordzaak“… Alsof er geen belangrijkere dingen zijn! De Volkskrant is gewoon een van die sensatie kranten geworden. Maarja, dat boeit U niet natuurlijk. U voelt zich al goed, met de meest ‘linkse’ krant van Nederland in handen. Gefeliciteerd.

Ik spuug op U, met hoofdletter U.

Uw geachte medemens,

- Maarten

PS. Ik ben niet dronken, en dit column is niet bedoeld om dronken over te komen. Zodat u dat weet. Ik ben fucking moe. Welterusten.

Ow, en als u geneigd bent om na er dan dit deze column verder te lezen op deze site. Gaat vooral Uw gang, veel beter dan dit zal U toch niet vinden…

Mentor Maarten beoordeelt eerstejaars

De introductie voor studenten in Nijmegen zit er op, net zoals de meeste introductie weken in het land. Om een goed overzicht te krijgen van het nieuwe vlees in Nijmegen ben ik bereid geweest om mentor te worden van de Hogere Laboratorium Opleidingen. Mijn bevindingen zijn schokkend, mensen met een zwakke maag wordt geadviseerd niet verder te lezen. Een aantal gebeurtenissen op een rijtje. 

Door: Maarten Reijnders

Woensdag was het dan zover. De kindjes worden afgezet door hun ouders, of de stoere uitzondering komt zelf met de fiets. Met goede moed stap ik uit mijn slaapzak, waar ik precies drie uur in heb geslapen. De nacht ervoor hebben wij ons namelijk al tegoed gedaan aan barbecuevlees en bier, op de kosten van anderen natuurlijk. Rustig ga ik bij de rest van de papa’s en mama’s (mentoren) zitten. Precies zoals een after-morning sitdown hoort: het is doodstil, iedereen staart voor zich uit en geniet van het gratis ontbijt.

De nieuwe studenten zijn te enthousiast
Een half uur voor de planning komt het eerste kindje rammelend aan de hekken bedelen voor een plekje op het terrein. Een uitzondering denken wij. Na een kwartier staat het terrein echter vol, terwijl wij nog met een kater aan het ontbijten zijn. Ik heb er zelfs eentje betrapt die een beker met sap jat van ons ontbijt. De nieuwe studenten zijn te enthousiast. Een goede student hoort in ieder geval de indruk te wekken dat het hem (of haar…) niks kan boeien. Dat hij liever op een andere plek is, namelijk de kroeg.

De nieuwe studenten hebben schaamte
Gelijk na het kennismaken staan de stadspelletjes op het programma. Bij mijn spel horen de kersverse studenten hun broek uit te trekken als ze een goed resultaat willen behalen. Wij gaan in het park zitten, tegenover zo’n vijftig lekkere wijven die de introductie van HBO-Verpleegkunde aan het vieren zijn. Daar wil men vast wel de broek voor uit trekken, denken wij. Wat blijkt, bijna iedereen doet wel zijn broek uit, maar pas na een massaal protest en veel gemopper. En dan slechts tot op de knieën. Volgens betrouwbare bronnen wou zelfs geen vrouw haar kleren uitdoen bij het spel waar een zo lang mogelijke lijn van kleding gemaakt moest worden. Wat een preuts zooitje. 

De nieuwe studenten kunnen tegen alcohol
De eerste avond wordt er gezellig gedronken bij de blokhut. Traditioneel wordt er te veel gezopen en wordt de helft per brancard afgevoerd. Ik ga er maar eens goed voor zitten, en geef het goede voorbeeld aan mijn kindjes. Ik zuip veel bier. Later op de avond kom ik echter tot de conclusie dat er nog niemand heeft gekotst. Langzaam druipt het nuchtere volk af naar de tenten om te slapen (…). Terwijl ik nog met een paar anderen na zit te keuvelen over de avond, komt er ineens een dronkenlap terug uit zijn tent. Nauwelijks verstaanbaar maakt hij duidelijk dat hij zijn slaapplek kwijt is. Het schijnt dat hij over ieders luchtbed is gekropen op zoek naar de zijne. Ik krijg weer een beetje hoop. De volgende morgen vertrekt hij uit schaamte naar huis, mijn hoop vervaagt weer.

De nieuwe studenten gedragen zich als 15 jarigen breezers
De eerste avond uitgaan in Nijmegen. Het traditionele HAN-feest staat gepland. Nooit een ruk aan, dus ik ga ervanuit dat wij al na een uur de kroegen in de rest van Nijmegen onveilig gaan maken. We lopen naar binnen, hangen onze jassen op en lopen de eerste beste zaal binnen. Ja hoor, kut muziek en kut volk. Yes, denk ik bij mezelf. De kersverse eerstejaars kunnen dit onmogelijk leuk vinden, we zijn hier zo weer weg. Maar nee, bijna heel mijn groep besluit om er tot sluitingstijd te blijven, ze vonden Dio blijkbaar geweldig. Gelukkig is er eentje die liever naar een rockcafé wil. Samen met een oude bekende, onderweg opgepikt, hebben we de tijd van ons leven (nouja… in ieder geval de afgelopen 2 dagen). De rest is na het HAN-feest naar de plaatselijke keten breezer cafés gegaan.

De volgende dag stond een feest in rockcafé Dollars gepland. Driekwart was al weg voordat de band begon met optreden. Gelukkig heb ik in mijn eentje de avond gered door de resterende introductie kindjes te entertainen met veel van mijn bekende acts, en een nieuwe act genaamd “Check-mij-stoer-water-atten”. Ik had namelijk een verantwoordelijke functie en mocht niet dronken worden, ofzo.

Conclusie

De oogst van vorig jaar was vele malen beter. De huidige tweedejaars zijn nog steeds regelmatig in de goede cafés te ontdekken en blinkt uit door goed studentengedrag. Voor mensen die er over denken om een avondje in Nijmegen te gaan stappen heb ik het volgende advies: kom gerust langs, maar kom met een open mind. Het kan zijn dat je je ergert aan breezergedrag. Vermijd straten waar politie toezicht houd, deze staan bekend om een alsmaar dichtere populatie van breezervolk.

Beoordeling nieuwe studenten: 4/10

 

Zo werd Maarten zelf in Nijmegen geintroduceerd. Gelukkig kent hij geen schaamte.

Ter Horst doet een Wildersje

Dat Wilders stoer is, wisten we al. Hij heeft lef. Dat straalt hij uit. Hij heeft een ander kapsel, verwoord zich anders, gedraagd zich anders en heeft andere standpunten. Wat dat betreft lijkt de politiek net op het schoolplein op de basisschool: de stoere jongens hebben het lef om er net iets anders uit te zien, hun bevelen net iets anders te formuleren en net iets anders te denken dan de andere kinderen. Sjonnie heten ze vaak. Het zou een mooie bijnaam zijn voor Wilders: Haagse Sjonnie.

Door: Wouter van Loon

We weten het allemaal nog: het debat van over de economische crisis. Niet omdat het kabinet met zulke vernieuwende stanpunten kwam en goede oplossingen aandroeg, maar omdat Wilders er genoeg van had. Hij stapte op. “We zitten hier voor Piet Snot”, bekende hij. Hij had geen zin om “als een circuspaard” te blijven zitten. En hij ging. Wat een stoere jongen…

Ter Horst kent Piet ook
Piet Snot moet een grootheid zijn in de Nederlandse politiek. Want niet alleen Wilders kent hem, maar ook Ter Horst. Ze kennen hem alleen op een andere manier: Wilders zit voor hem in de kamer (“We zitten hier voor Piet Snot”). Ter Horst juist niet: “Ik zit hier niet voor Piet Snot”, hoorde je haar nog vaag zeggen, en weg was ze.

Ter Horst trok keutel in
Weglopen was nooit populair. Tot Wilders het deed. Voor hem was het een oplossing: hij trok er aandacht mee, kreeg grotendeels gelijk (er werd vrijwel niets aan de plannen van het kabinet aangepast) en zat dus inderdaad voor Piet Snot in de kamer. Ter Horst probeerde het trucje ook. Maar ze was al snel weer terug. Ze probeerde op de stoere jongen uit de klas te lijken, maar trok snel haar keutel weer in. Want iedereen op het schoolplein weet het: kom niet aan de reputatie van Sjonnie. Dat overleef je niet. Ter Horst kwam er net op tijd achter.

Alleen Haagse Sjonnie mag weglopen
Het was bijna een hype geworden: weglopen in de Tweede Kamer als het je even niet aanstaat. Maar dat doet alleen Haagse Sjonnie, alleen hij mag gaan wanneer hij wil. Iedereen die hem nadoet, wordt keihard afgestraft. Want Ter Horst had het zeker niet overleefd als ze was weggelopen…